Uit eten bij de Loohoeve

Ooit vlogen we, met torenhoge verwachtingen, speciaal naar New York om te eten bij Blue Hill at Stone Barnes. Nu wil ik niet zeggen dat Schoonloo het nieuwe New York is, maar de verwachtingen van de Loohoeve waren minstens zo hoog. Wie de Nieuwe Garde op Videoland heeft gekeken weet dat echtpaar Marleen & Jeroen hier sinds een aantal jaren de scepter zwaaien. Over het restaurant, dat vorig jaar z'n eerste ster kreeg. Maar ook over het bijbehorende hotel.

Restaurant én hotel de Loohoeve

Die combinatie was deels waarom het zo aantrekkelijk was om speciaal voor het restaurant naar Drenthe te rijden. Want na afloop van een zevengangen diner  op tien stappen van je tafel lekker in bed rollen is wel echt heel fijn. Maar uiteindelijk was het eten bij de Loohoeve de allerbelangrijkste aanleiding om te gaan. Met verwachtingen dus. Levensgevaarlijk.
 

All in verwenmenu

Laat ik maar met de conclusie beginnen, want alles aan verwachtingen is overtroffen. Vanaf de eerste amuse ben ik alleen maar gelukkig geweest. Amuse twee (meringue met gemberbier, kippenlever en kers) was een ongekende smaakexplosie die ik niet snel zal vergeten (topfoto links). Verder op het menu: spruitjes, gebakken in hooiboter met ingezuurd koolrabisap en zolderspek olie. Wauw! (topfoto rechts)

Signature dish de Loohoeve

Daarna de signature dish van chef Jeroen (zie foto linksboven): 5 bereidingen van knolselderij, met gezouten citroen, laurierolie & enoki. Niet normaal. Zó mooi qua opmaak. Zó godvergeten lekker. Erbij een Albariño uit Rias Baixas. Wat een top combi! Ook de kabeljauw, gegaard in ganzenvet met groene kool, bacon, gezouten boter en gepocheerde oester (foto rechts) was ongekend lekker.

En laten we de Noordzee tong met bloemkool, dashiboter en cantharellen niet vergeten (foto linksonder). Het meest klassieke gerecht van de avond, de Anjouduif met BBQ saus is gewoon donders goed. Echt niks op aan te merken.  We delen samen nog een kaasplankje. Gewoon omdat het kan. Want kaas is leven. Zo is het gewoon. Heerlijk zijn ze! 

En als je denkt dat we er dan zijn, think again. Wat Jeroen mag dan de hartige gerechten (voortreffelijk) voor zijn rekening nemen, Marleen is (naast bekroond) gastvrouw ook nog de patiserrie chef van het restaurant. Twee desserts volgen, waarbij de subtiele yuzu in het eerste dessert de zoetigheid prachtig doorbreekt. Net als de passievrucht en mango in het laatste, koffie & chocolade, desssert (foto rechtsonder). 

Overtroffen verwachtingen

Verwachtingen hebben is linke soep, maar net als dat ik morgen terug zou vliegen voor een avond Blue Hill is er geen enkele reden om niet ook naar de Loohoeve terug te willen. Dat moet je dan wel snel doen, want de Loohoeve staat te koop. Ergens in 2020 verhuizen ze naar de provincie Groningen voor een nieuw avontuur. Dit keer zonder hotel, maar met alle focus op het restaurant. Wat ik meer dan begrijp, want wat het hotel nu biedt - behalve niet naar huis te hoeven rijden - is geen toegevoegde waarde voor je sublieme ervaring in het restaurant. 

En met de smaakkeuzes en innovaties die nu al in Schoonloo uit de keuken komen gaat in de toekomst in Groningen vast nog heel veel meer gebeuren, als ze zich alleen daar nog maar op hoeven te focussen.  Ik ben er super benieuwd naar, want deze eerste kennismaking smaakt absoluut naar meer!

Oh en nog een laatste compliment is zeker op z'n plek voor het personeel bij de Loohoeve. Want Marleen en Jeroen mogen dan wel de Nieuwe Garde zijn. Ze hebben een aantal mensen in dienst die wellicht tot de jonge, maar zeer kundige garde behoren. Vriendelijk, kennis van zaken, gastvrij maar geen enkel moment formeel of stijf. Het heeft absoluut bijgedragen aan onze avond. Nogmaals dank aan iedereen bij de Loohoeve daarvoor!

disclaimer: we zijn op eigen gelegenheid en dus ook voor eigen rekening bij de Loohoeve gaan eten en overnachten.