Leven met Restless legs syndrome

Iedereen heeft wel wat; het bekende 'ieder huisje heeft zijn kruisje'. Ik heb restless legs, rusteloze benen. Daar ga je niet dood aan, daar kun je zelfs heel oud mee worden, maar het betekent tegelijkertijd ook dat ik mijn hele leven al moe opsta. Want waar een normaal mens 's nachts slaapt, gaat mijn lijf in een electric boogy stand. Iedere nacht.

Hoe ontdek je dat je RLS hebt?

Ik had geen idee dat ik dit heb. Ik wist alleen dat ik altijd moe opstond. That's it. Tot ik mijn inmiddels echtgenoot leerde kennen en die mij na een aantal nachten vroeg "what the hell doe jij 's nachts?" en ik geen idee had wat hij bedoelde. Hoezo? Ik sliep toch gewoon. Dat deed ik dus niet. Lang verhaal kort; via een slaaponderzoek kwam ik erachter dat RLS de oorzaak was van alle ellende. Ik zal je proberen uit te leggen hoe dat voelt.

Je lijf onder stroom

Beeld je in dat je bíjna in dromenland bent en dat je lijf dan onder stroom wordt gezet. Niet meteen kneiterhard, maar net genoeg om overal stroom te voelen, je lijf reageert daarop door te kronkelen. Eerst je benen. En dan zakt het weg. Fijn. Dan kun je nu slapen.

Je slaapt bíjna... en dan is er weer stroom door je lijf. Nu ook door je onderlijf. Tot je wakker genoeg bent dat je je kunt bewegen en het weer wegzakt. Dit herhaalt zich tot dat je niet meer kunt en in slaap valt, maar gaat de rest van de nacht door. 

Ik ben vergeten wat het precieze aantal was, maar de uitslag van het onderzoek gaf aan dat van iedere minuut die ik normaliter behoor te slapen ik er 10 seconden beweeg. Alle minuten in de nacht dus. Geen wonder dus dat je meer moe dan uitgerust opstaat.

 

Maar dan?

Maar goed, dan weet je dat. En dan? Medicatie dus. Om de zenuwen in mijn lijf eigenlijk plat te leggen, zodat ik inslaap en doorslaap. Zware medicatie dus. Eerst één tablet, sinds een tijd al weer twee. En ik kan niet meer zonder. Spontane dutjes zijn daarmee helaas ook verleden tijd, want ik ben weer wakker geschud voordat ik inslaap en je dutje inplannen op de zaterdagmiddag is ook zo wat.

Dramatisch? Nee. Ik weet inmiddels niet beter. Ik moet er alleen denken om ze op tijd in te nemen, want ze hebben een inwerktijd van zeker twee uur. Ik heb ze dus ook altijd bij me en altijd op voorraad. Maar voor het eerst in de ruim tien jaar  dat ik ze nu neem vergat ik mijn medicatie op tijd te bestellen..... En dan weet ik weer hoe klote het is om restless legs te hebben.

Want na drie uur lang proberen om in te slapen en iedere keer dat je er bijna bent wakker geschud te worden ben ik om 01.01 maar naar beneden gegaan en zit ik nu dit verhaal te schrijven. Waarom? Omdat iets lekkers bakken op dit tijdstip qua geluid niet echt handig is voor de rest van mijn gezin ;-) maar ook omdat je het misschien herkent. Weet dan dat er een manier is om toch te slapen. Vergeet alleen alsjeblieft niet op tijd je medicatie te bestellen....